Valentijn

Valentijn

Deze les gaat over Valentijn, dus BLOEMEN denk je, van een stille aanbidder, met een paar lieve woorden in de sfeer van: "I love you".

Maar nee, sorry.. In deze les nemen we Valentijn als uitgangspunt voor het leren ontdekken van cultuurhistorische achtergronden. Want ook Valentijn is niet in Amerika ontstaan, of bij de bloemenkiosk op de hoek van je straat.

Valentijn, een mooie aanleiding om in deze les ook het topic antropologie onder je aandacht te brengen. Dus in plaats van een leuk maar kort moment in het heden, een reis naar het lange verleden.

Het tweede deel van deze les gaat over hechting. Zonder goede hechting krijgt liefde geen kans.

Veel voldoening gewenst met deze les!

 

Valentijn, Valentijn Wie?

Geschiedenis Valentijn

Valentijn

Je hebt in elk geval deze les gekregen; of je ook bloemen hebt gekregen van een stille aanbidder...

Hier onder zie je een een filmpje dat verhelderend uitlegt waar 'Valentijn' eigenlijk vandaan komt. Kijk dit filmpje eerst.

 

Wist je de herkomst van Valentijn al? Ja? Dan ben je echt een van de weinigen; knap van je. Wist je het niet? Nu wel. Op de volgende pagina leggen we je uit waarom het zinvol is de achtergrond van Valentijn te kennen. En waarom dit zingevend is.

Oefening

Geef hier onder aan aan welke feestdagen jij (mee)doet. Er zitten soms onvermoede addertjes onder het gras. Bijvoorbeeld; je zult denken misschien: verjaardagen natuurlijk! Maar bedenk; Jehova's bijvoorbeeld vieren geen eigen verjaardagen.. En als je Oud&Nieuw invult, WELKE bedoel je dan????

Succes, en veel plezier met je persoonlijke feestdagen-overzicht.

Ken je klassiekers

Klassiekers

Valentijnsdag wordt vaak bezien als een uit Amerika overgewaaid fout-commercieel feestje. Net zoiets als Halloween. Vooral boven-de-rivieren wordt bijvoorbeeld van dit Halloween-verkleedpartijtje steeds meer werk gemaakt; dus juist waar men geen of minder Carnaval (christelijk-katholiek) viert. Naar goed Rooms-Katholiek gebruik wordt het carnaval altijd voorafgegaan door de carnavals-mis bijvoorbeeld, en afgesloten met Vasten-avond op as-woensdag tijdens de avondmis. Vasten-avond vervolgens is dan behalve de afsluiting van het carnavalsfeest ook de start van de vasten-periode voorafgaand aan Goede Vrijdag (de vrijdag voor Pasen).

Bijna alle Westerse feestdagen zoals wij die in Nederland kennen vinden hun oorsprong in de Christelijke geloofstradities, en haar riten & rituelen. Zo dus ook Valentijnsdag. 'Zij die het verleden kennen, kunnen beter met het heden overweg en met visie naar de toekomst kijken' is een wijsheid die we bij iSWWS veel waarde toedichten. Dat is prettig en zinvol voor jezelf en van veel waarde in je beroep als ondersteuner.

Bedenk -bijvoorbeeld- dat je leeft in een omgeving waar je te maken hebt met mensen van velerlei gezindten, herkomst, gebruiken en geloven. Wat voor de een zomaar een dag is, is voor de ander een dag met betekenis. Wist je bijvoorbeeld dat veel moslim-kinderen niet aan het schoolcarnaval mogen meedoen omdat zij zich niet als een ander mogen voordoen (en daarom dus niet verkleed gaan)?

Je hoeft zeker geen volleerd antropoloog te zijn hoor, maar in de moderne dienstverlening aan mensen wordt het steeds meer gewoonte dat met ALLE riten en gebruiken rekening wordt gehouden. Op steeds meer basisscholen bijvoorbeeld is het suikerfeest een dag-vrij voor ALLE leerlingen. Deels natuurlijk ook vanwege praktische reden; op tal van 'zwarte' scholen is nagenoeg 100% van de leerlingen van niet-Westerse afkomst. Maar kijk eens om je heen; steeds vaker zie je tienermeiden "met blonde haren" met henna-versierselen; gewoon, omdat het leuk is om een henna-party te houden. En dus niet vanwege een meer Oosters-traditioneel gebruik, om bijvoorbeeld een verloving in te luiden.

 

 

 

 

__________________________________

We leven in een tijdsperiode waarin mensen in tweespalt leven soms; de rat-race van het bestaan enerzijds die verleidt tot oppervlakkigheid, consumentisme en ander typisch 21e-eeuws dunheid van bestaan. Anderzijds ontstaat bij steeds meer mensen een gevoel van 'er moet toch meer zijn dan enkel 'dit'?'

Jazeker, er is meer. Veel meer. Maar het is moeilijk om alles bij te houden, het is ondoenlijk je van alles op de hoogte te stellen. Je kunt niet alles weten, je slaat weleens een nieuwsuitzending over. Je bent al blij dat je je eigen verjaardag niet vergeet, die van je partner wordt al moeilijker te onthouden en, zeg eens eerlijk; weet jij of je partner nog de datum van jullie 'eerste kus'? Aan Valentijn worden we veelvuldig herinnerd, daar is geen ontkomen aan. Al was het maar omdat de commercie een groot belang heeft bij Valentijn tegenwoordig; koop op zaterdag voorafgaand een bosje bloemen en je betaald zomaar 30,00 Euro voor een bosje rozen. Datzelfde bosje rozen koop je een week later voor 9,95 Euro. Lamsvlees kun je altijd kopen. Maar voorafgaand aan het suikerfeest hangt bij menig Turkse slager een A4-tje op de raam: HEEL SCHAAP 250 Euro en een deur verder doet de concurrent daar nog een schepje bovenop met HEEL SCHAAP 250 EURO en GRATIS KILO TOMATEN ERBIJ. Tja; geloven is puur, maar de rituelen zijn over het algemeen vooral big-business.

 

 

 

Dwaal-oefening

Oefening

Je hoeft niet altijd gericht op zoek naar kennis te zijn, je hoeft niet altijd bewust te studeren.

Als je op vakantie bent vind je het soms heerlijk om lekker door een leuk stadje te dwalen, over een onbekende markt rond te dolen. Als je 's avonds moe op de bank hangt is het soms lekker om wat te zappen, zonder iets ook echt helemaal te volgen.

Als je in de trein zit kijk je om je heen; in de bibliotheek strijk je met je vingertop over de ruggen van de rijen boeken terwijl je de titels 'scant'.

In een krant ga je snel even door de koppen heen, en bij je huisarts in de wachtkamer lees je een nieuwtje over de scheiding van Linda de Mol, uit een nummer-jaargang van enkele jaren geleden.

En op al die momenten steek je wat op. Onbewust ben je bezig je te verrijken met informatie, kennis, wetenswaardigheden zonder dat je er ook wat mee moet. Als je aan iemand vraagt of hij/zij het leuk vindt om te studeren is het antwoord vaak 'nee, joh!'. Maar toch doen we bijna niet anders; en zolang het maar niet MOET zijn we de hele dag bezig eigenlijk met 'leren'.

Een van de meer modernere manieren van onbewust-leren is 'Googelen'. We moedigen je aan om lekker veel te Googelen of om regelmatig eens een uurtje te link-hoppen in Wikipedia of op Youtube. NB. Youtube bijvoorbeeld is momenteel de meest geraadpleegde informatiebron onder jeugdigen!

Jouw clienten (en hun netwerk verwachten niet van je dat je alles weet; dat je altijd alle kennis paraat hebt. Er wordt wel van je verwacht dat je (snel) aan kennis kunt komen; of dat je je ergens een meining over kunt vormen. Als je al een tijdje niet meer zo gewend bent aan studeren dan worden je hersenen wat stram, je bent niet meer 'in conditie'. Geloof jij op de reclames van Tell-Sell de wonderen die de Abdomizer voor jouw verwaarloosde buikspieren kan betekenen? Dat je van luie buikspieren zonder enige moeite weer een six-pack kunt maken? Nee toch? (of heb je wel zo'n ding onder je bed liggen in de hoop dat je 's ochtends ineens zomer-klaar met-platte-buik uit bed kunt stappen?

Op internet kun je heerlijk weer in conditie komen of blijven; gewoon door rond te surfen. Over Valentijn, bijvoorbeeld. Of over de betekenis van een henna-party, de waarde die wordt toegedicht ritueel slachten, of bijvoorbeeld de betekenis van de verschillende kleuren stippen op het voorhoofd van Hindoe-meisjes (en vrouwen), de zogenaamde Bindi (derde oog).

Oefening

Start op Wikipedia met Valentijnsdag (klik op de link) en probeer via UITSLUITEND link-hoppen (dus geen zoekwoorden intypen!!) te eindigen op: Eufraat. Waarom Eufraat? Eufraat, 'de Eufraat' wordt wel beschouwd als het gebied van waaruit (nagenoeg) alle belangrijke hedendaagse westerse en oosterse beschavingen zijn ontstaan. Als je zelf kent & waardeert waar onze meest primaire oorsprong ligt; dan zul je ontdekken dat deze dezelfde is als die van bijna ieder ander. En daarmee wordt 'stiekem houden van' een stuk makkelijker; 'Valentijn'. Veel plezier op je link-hop-reis. Vul hier onder in op welke pagina's je achtereenvolgens bent geweest, tot en met de laatste; Eufraat.

Tip: Dit is ook een leuk spel om met mensen te spelen op je stage-plek. Uitdagend, het kost niets, je kunt elke gelegenheid ervoor aangrijpen en internet is altijd voorhanden.

Hechting

Van Valentijn naar hechting

Van Valentijn naar hechting

Valentijn staat voor (heimelijk) verliefd. En hoewel verliefdheid je zwaar op de maag kan liggen zijn vlinders in de buik toch een teken van blijheid. Je voelt je 'aangetrokken tot', er is een persoon die je in het bijzonder waardeert, waar je misschien wel meer van zou willen zijn dan alleen maar 'een bekende', 'collega' of zomaar vriend of vriendin.

Als die liefde nu eens wederzijds zou zijn.., dan... Dan zou er wellicht zelfs wel sprake kunnen gaan zijn van: een relatie!, van 'vriendje-en-vriendinnetje', jij en ik samen.

Dat lijkt normaal; en voor veel mensen is het hebben van een relatie ook normaal. Natuurlijk; niet alle relaties houden stand. Maar, hoe vervelend soms ook, op zich is ook dat normaal. Liefde komt, liefde gaat. Zo gaat dat in het leven.

Problematisch wordt het echter voor mensen als zij er niet in slagen een relatie te starten of te onderhouden omdat het hen simpelweg niet lukt zich te binden. We bedoelen hier beslist niet de verstokte vrijgezel, of de zelfverkozen alleenganger. We bedoelen in dit thema de persoon die bijna continu strijd levert met zichzelf; die aantrekt en afstoot, de persoon die die wel wil 'houden van', maar daar geen betekenis aan kan geven. Of die zich juist ongemakkelijk gaat voelen als een ander blijk geeft van genegenheid jegens hem/haar.

Een van de redenen die daaraan ten grondslag kan liggen is een hechtingsprobleem ontstaan op jeugdige leeftijd. Als er sprake is van een opgelopen hechtingsprobleem dan kan dat vrij ernstige gevolgen hebben op latere leeftijd; en wordt verliefdheid, liefde kunnen geven & nemen en het aangaan van relaties waarin houden-van een rol gaat spelen problematisch.

In je werk ga je waarschijnlijk regelmatig te maken krijgen met mensen bij wie hechtingsproblematiek aan de orde is.

Hechting verklaard

Hechting en hechtingsproblemen

 

Hechting is een proces van interactie tussen een kind en een of meer van zijn opvoeders, doorgaans de ouders, dat leidt tot een duurzame affectieve relatie. Hechting vindt plaats in de eerste levensjaren van het kind. Het is een elementair onderdeel van de ontwikkeling van een kind en medebepalend voor een gezonde identiteitsvorming. Normaliter hebben kinderen een veilige gehechtheid met hun opvoeders. Maar er zijn gevallen waarin de hechting wordt verstoord en dat resulteert in onveilige gehechtheid. Naast de veilige gehechtheid worden drie andere typen gehechtheid onderscheiden:

  1. onveilig-vermijdend
  2. onveilig-ambivalent en
  3. gedesorganiseerd gehecht
  • Normaal: Veilig gehechte kinderen. Bij deze kinderen is er een goede balans tussen exploratiedrang (zelf onderzoeken, de eigen wereld willen vergroten, het zelf aandurven) en gehechtheidsgedrag. Kinderen durven nieuwe taken aan te gaan, zijn angstig wanneer de ouder uit het zicht is en zoeken toenadering bij terugkomst, waarna ze weer verder durven te exploreren. Ouders zijn sensitief, coöperatief en toegankelijk.
  • Onveilig-vermijdend gehechte kinderen. Deze kinderen hebben hun gehechtheid geminimaliseerd, omdat zij ervaren hebben dat de ouder relatief vaak afwijzend, zakelijk of weinig sensitief is. Ze negeren of vermijden de opvoeder en gedragen zich (prematuur) zelfstandig.
  • Onveilig-afwerend gehechte kinderen. Deze kinderen zoeken juist heel veel toenadering bij de opvoeder en zijn weinig geneigd om zelfstandig activiteiten uit te voeren. De afwezigheid van de opvoeder leidt tot angst terwijl de terugkeer van de ouder begroet wordt met boosheid en verontwaardiging. De opvoeder is vaak inconsequent sensitief, onvoorspelbaar voor het kind en afwezig op cruciale momenten.
  • Gedesorganiseerd gehechte kinderen. Bij deze kinderen is sprake van gedrag met kenmerken van hechtingstype 1 en 3. Enerzijds zoeken zij toenadering tot de ouder, terwijl dat tegelijkertijd stress en angst oplevert. De omgang met de ouder is vaak inconsequent geweest en onvoorspelbaar terwijl ook vaak sprake is van trauma's of andere ingrijpende gebeurtenissen.

Veilig en onveilig gehecht
Hechting en gehechtheid worden beschreven in de gehechtheidstheorie van Bowlby. Voor een veilige hechting is het van belang dat de opvoeder gevoelig is voor de signalen van het kind (bijvoorbeeld door het te troosten wanneer het huilt), de autonomie van het kind respecteert, en steun en structuur biedt. De gehechtheid van een kind weerspiegelt in feite de opvoedingsgeschiedenis die het kind met zijn opvoeder heeft. Het gedrag van kinderen laat zien of zij ervan uitgaan dat de opvoeder hun signalen zal opmerken en er zo nodig direct en adequaat op in zal gaan (veilig gehecht). Maar ze kunnen ook met hun gedrag aangeven dat ze dat juist niet doen (onveilig gehecht).

Afbeelding

Een heel simplistische en natuurlijk ook wel heel grappige afbeelding om te benadrukken dat de problematiek weliswaar buitengewoon ingrijpend is, maar het voorkomen in den beginne evenzeer eigenlijk toch eenvoudig is..

Op latere leeftijd

Een te laat opgemerkt probleem op het vlak van hechting, en dus te laat gestart helingsproces leidt altijd tot een hechtingsstoornis.

Een kind dat opgroeit is zich zelf nauwelijks bewust van de schade die het op zeer jeugdige leeftijd opgelopen heeft. Vaak komt pas op veel latere leeftijd het besef van hechtingsproblematiek, bijvoorbeeld als beide levenspartners om hun relatie 'te redden' met een relatiedeskundige (bijvoorbeeld coach of relatietherapeut) in gesprek raken. Een deskundige gaat dan altijd op zoek naar 'het heden' natuurlijk, maar een echt goede zal ook altijd zoekende zijn naar het verleden; en daarbij systematisch en stelselmatig doorvragen en doorzoeken naar de jongste jeugd van de beide partners en naar hun wederzijdse ouders.

Begeleiden (van kinderen met een) hechtingsprobleem

Belangrijk in het leven van kinderen met een stoornis in de hechting is dat er stabiele personen in de omgeving zijn die duidelijkheid, structuur en grenzen aan kunnen bieden.

Als je het bovenstaande even goed op je laat inwerken; dan kun je niet anders dan vaststellen dat dit vanzelfsprekend de natuurlijke rol is van de ouders. Helaas lukt het bepaald niet alle ouders om goed invulling te geven aan het ouderschap; je zou zo kunnen formuleren: er is sprake van opvoedingsarmoede. En helaas, het aantal ouders dat het niet lukt om de ouder te zijn die het kind eigenlijk verdient, nodig heeft, groeit.

! Steeds vaker, en steeds intensiever, wordt bijvoorbeeld op anderen een beroep gedaan om (een deel) van de opvoeding te verzorgen. Op zich is dat geen probleem, MAAR(!!!) dit is alleen dan geen probleem als de thuisbasis een goede is. Een hechtingsstoornis kan niet zomaar en ook niet volledig worden gecompenseerd door een ander/anderen.

Residentiële jeugdzorg

Vroeger mochten hulpverleners-begeleiders geen band opbouwen met de kinderen die opgenomen werden. Dit omdat het een klap zou zijn als de hulpverlener weer uit het leven van het kind zou verdwijnen. Tegenwoordig weten we dat het juist goed werkt als de kinderen een band opbouwen met hulpverleners.

Kinderopvang

Een kind kan zich aan meerdere personen hechten, zolang dit maar op stabiele basis is. Kinderopvang is niet schadelijk voor het kind, zolang de kwaliteit maar goed is. Als de kinderopvang slecht is, en thuis is er ook een slechte situatie, dan is dat weer extra slecht voor het kind.

Overdracht van gehechtheid

Opvoedingsondersteuning: doorbreken van inter-generationele overdracht van gehechtheid.
Soms zijn de ouders zelf onveilig gehecht. Dan bestaat de kans dat deze onveilige gehechtheid wordt overgedragen op hun eigen kind. De vroege ervaringen van de ouder zorgen er namelijk voor dat zij een bepaald beeld hebben meegekregen van hoe gehechtheid zou moeten zijn (natuurlijk zijn ouders meestal niet-professionals; de gemiddelde ouder denkt 's ochtends echt niet 'zo, ik zal vandaag eens extra goed in de hechtingsrelatie met m'n kleine schat investeren'). De eigen ervaringen en opvoeding zorgt voor bepaald gedrag van de ouder, waardoor het eigen kind weer dat soort (gehechtheids)ervaringen opdoet.
Door ervoor te zorgen dat de ouder deze ervaringen verwerkt, kun je voorkomen dat hun eigen kind ook weer gehechtheidservaringen opdoet. Ook kun je werken aan het gedrag van de ouder en dat op die manier hij op een andere manier naar gehechtheid leert kijken en over te dragen naar het kind.

Algemene behandeling

De ‘traditionele’ behandelingen bestaan voornamelijk uit het praten tussen de therapeut en het kind. Op die manier wordt er een vertrouwensband opgebouwd. Van daaruit kan het kind zich dan verder ontwikkelen, met hulp van de therapeut. Er ontstaat een relatie die bestaat uit vertrouwen (van allebei de kanten), respect, (emotionele) eerlijkheid en de mogelijkheid om je gedachten en gevoelens te verwoorden.

Kinderen met een hechtingsstoornis kunnen maar beter nooit op die manier therapie krijgen, omdat ze anderen niet kunnen vertrouwen, ze niet (emotioneel) eerlijk kunnen zijn. Ook vinden ze het moeilijk om hun gedachten en gevoelens onder woorden te brengen. Verder hebben ze geen respect voor anderen en ook niet voor zichzelf. Kinderen met een hechtingsstoornis leven om te overleven en staan er niet bij stil waarom ze zich gedragen op de manier waarop ze zich gedragen.

Een goede behandeling voor kinderen met een hechtingsstoornis moet er daarom heel anders uitzien dan een ‘traditionele behandeling’. De behandeling mag, -moet zelfs- confronterend zijn naar het kind toe, en indringend. Maar tegelijkertijd moet de begeleiding liefdevol en ondersteunend zijn. Voor de ouders is het heel moeilijk om te bepalen hoe ze deze kinderen het beste kunnen opvoeden. ‘Normaal’ opvoeden is voor kinderen met een hechtingsstoornis niet goed genoeg. Ook kunnen ouders niet opvoeden volgens hun instinct. Een kind leert niet van eerdere ervaringen, sterker, een kind met een hechtingsstoornis zal gedrag herhalen. Dus als het gisteren iets fout heeft gedaan, zal hij dat vandaag weer doen. Ook kan het kind de ouders bewust tegen elkaar opzetten.

Het is niet makkelijk om van het gezin weer een liefdevol gezin te maken, omdat het kind altijd de controle zou willen behouden maar tegelijkertijd ook afhankelijk is van zijn ouders. Op dit punt willen we wel graag dat je je realiseert dat ELK kind graag de controle wil houden, dat is op zich normaal. Vooral in de peuterleeftijd hebben kinderen de neiging zich zeer egocentrisch op te stellen; elk zinnetje begint met 'ikke!'. Peuterpuberteit is hetzelfde fenomeen als pubertijd (12-16); je concentreren op jezelf is een belangrijk en onmisbaar levensmoment om door te kunnen groeien en persoonlijkheidsontwikkeling. Lastig, jawel, nodig?: zeker!

Praktische aanpak

Een gezin met een kind met een gehechtheidsstoornis kan het beste opvoedingsondersteuning krijgen op de volgende manier:

  • De ondersteuning moet thuis gegeven worden. Dit is namelijk de context van het gezin. De ondersteuning kan op die manier precies worden afgestemd op de ouder-kindinteractie, de manier waarop ze met elkaar omgaan in huis. Dit is effectiever dan wanneer de ondersteuning op een instituut zou plaatsvinden.
  • De ouder moet zoveel mogelijk zelf een betekenis geven aan het gedrag van het kind. De ouder is namelijk de expert, want die kent het kind het beste. De hulpverlener moet uitgaan van de positieve dingen die de ouder doet en kan helpen bij de negavtieve.
  • Je kan een video gebruiken om later samen met de ouder naar de situaties te kijken die zijn voorgevallen. Op die manier kan de ouder zelf zijn gedrag beoordelen en de consequenties zien van hoe het doet en reageert. Als de ouder ziet dat het kind goed reageert op bepaald gedrag, zal hij dat gedrag ook vaker gebruiken.

Tips voor opvoeders (dus ouders maar ook vervangende opvoeders) met een kind met hechtingsstoornis

Een kind wil graag de controle houden op de wereld door bijvoorbeeld te manipuleren. Door te zorgen voor veel structuur, neem je al een deel van de angst bij een kind weg. Gebruik geen 'strenge' regels, maar zorg ervoor dat je kind weet waar het aan toe is, dus hanteer regels.

  • Een kind kan zich bedreigd voelen door gezinsleden. Ook kan het bang zijn voor diepgaande relaties. Probeer daarom je kind juist wat afstandelijker te benaderen.
  • Het kind heeft geen goed ontwikkeld geweten, daarom is het beter om niet op het schuldgevoel in te werken. Het kind zal niet goed weten hoe het erop moet reageren en dat kan leiden tot gedrag dat je juist niet wilt zien.
  • Het is belangrijk dat een kind doorkrijgt dat je er voor hem bent en dat je te vertrouwen bent. Dreig daarom nooit met straffen die je niet kunt nakomen en dreig ook nooit met straffen die geen relatie hebben met het misplaatste gedrag. Probeer juist om complimentjes te geven, zodat het meer zelfvertrouwen krijgt.
  • Doordat een kind snel afgeleid kan zijn, zal het niet alles onthouden van wat je zegt. Blijf een kind daarom duidelijk vertellen wat je van hem/haar wilt. Een kind kan in de war raken als dingen niet goed zijn uitgelegd. Bereid daarom ook onverwachte verrassingen of gebeurtenissen goed voor.
  • Zorg als opvoeder in de eerste plaats voor jezelf, alleen dan ben je sterk genoeg om voor je kind te zorgen.
  • Geef het kind beter niet het voordeel van de twijfel! Een kind met een hechtingsstoornis zal veel 'rare' gedachten hebben en die ook vertellen. Vaak lijken ze onschuldig, maar blijf alert. Dit kind kan die gedachte zomaar eens tot uitvoer brengen.
  • Zorg ervoor dat je elke strijd wint. Je kind zal altijd overal de controle over willen houden. Bedenk iets waardoor je elke situatie wint. Het gaat er nadrukkelijk NIET om dat het kind ervaart dat hij 'de verliezer' is(!), het gaat er WEL om dat het kind ervaart dat jij 'sterk(!)' bent.

Video