Excel - Najczęściej używane funkcje

Excel - Jak uruchamiamy funkcje oraz kilka najczęściej używanych funkcji.

Jak włączamy Funkcje?

Funkcje w Excelu uruchamiamy klikając na ikonę fx.

Jak wyszukać funkcję?

Znalezienie funkcji.

 

Istnieje kilka sposobów, aby znaleźć interesującą nas funkcje, w oknie ‘Wyszukaj funkcję’ możemy wpisać nazwę funkcji (jeśli ją znamy) lub wpisać najlepiej jednym słowem, to co funkcja powinna robić.

 

Możemy też wybrać kategorię, w której może znajdować się interesująca nas funkcja, np. Finansowe lub Matematyczne.

 

 

Klikając na nazwę funkcji w oknie ‘Wybierz funkcję:’ pod listą nazw widzimy opis funkcji.

W wielu przypadkach opis ten w pełni pozwala zrozumieć, do czego służy dana funkcja.

 

 

Po wybraniu funkcji, (w poniższym przykładzie SUMA), wyświetlane jest okno ‘Argumenty funkcji’, po wprowadzeniu adresów komórek do pierwszego z okienek, poniżej zostanie wyświetlony aktualny wynik funkcji (o ile jest możliwe jego obliczenie), pod nim znany już nam opis funkcji, a jeszcze niżej opis argumentu, który można wprowadzić do pola ‘Liczba1’ i tego co funkcja z nimi zrobi.

 

Funkcja SUMA.

Arkusz: ‘SUMA’.

Najczęściej używana funkcja Excela, oraz najprostsza w użyciu.

 

Excel sam spróbuje domyśleć się z jakiego zakresu ma zsumować dane.

Jeżeli zakres jest niepoprawny należy go zmienić przeciągając za róg sugerowanego zakresu. 

Wiele osób będzie jednak wolało zaznaczyć obszar, który ma być zsumowany i kliknąć ikonę sumy z karty ‘NARZĘDZIA GŁÓWNE.

Ikona sumy jest też dostępna na karcie ‘FORMUŁY’, to jedna i ta sama ikona dostępna w dwóch miejscach.


 

Funkcja Średnia.

Arkusz: ‘ŚREDNIA’.

Funkcja oblicza średnią dla wprowadzonych liczb, bądź zakresów.

Wszystkie funkcję można też wprowadzać wpisując w komórkę znak = i rozpoczynając pisanie nazwy funkcji.

Już po pierwszej literze Excel proponuje funkcje zaczynające się na taką literę, aby wybrać jedną z nich dwukrotnie klikamy lewym klawiszem na jej nazwie.

 

Po zaznaczeniu myszką zakresu, którego funkcja ma dotyczyć, nie musimy wpisywać zamykającego go nawiasu, od razu możemy potwierdzić całość Enterem.

 

Funkcja ta podobnie jak wszystkie inne funkcje Excela inaczej traktuje pustą komórkę lub tekst a inaczej liczbę zero, co dobrze ilustruje poniższy przykład w którym średnia wyliczana jest trzy razy dla tych samych danych i podaje różne wyniki.

W pierwszej z tabel średnia liczona jest tylko dla 6 elementów tabeli. Gdybyśmy chcieli obliczyć ile wynosi średnia sprzedaż na produkt dla poniższych 7 produktów, w pustą komórkę należy wprowadzić zero. Tekst tak samo jak puste komórki jest pomijany w kalkulacjach.

 

Zaletą tej funkcji jest to, że można do niej wprowadzać adresy pojedynczych komórek i jednocześnie całe zakresy.
Średnia dostępna jest też w pasku stanu. Więcej informacji na ten temat w lekcji: Pasek Stanu.

Do obliczania średniej ważonej najprościej wykorzystywać funkcję SUMA.ILOCZYNÓW, a do obliczania średniej geometrycznej funkcję ŚREDNIA.GEOMETRYCZNA

 

Funkcja "JEŻELI".

Arkusz: ‘JEŻELI’

W poniższym przykładzie w kolumnie E chcielibyśmy uzyskać wzrost sprzedaży dla długiej listy produktów. Ponieważ część produktów nie była sprzedawana w 2009 roku zwykła formuła dzielenia dałaby w ich przypadku wynik ‘#DZIEL/0!’, który nie wygląda zbyt profesjonalnie, dlatego wolelibyśmy mieć w takich przypadkach wprowadzony znak ‘-----‘.

 

Proponuje wykasować tą formułę i ustawić jako aktywną komórkę E4, po czym wybrać ikonę funkcji.
W okienku ‘Wyszukaj funkcję’ wpisujemy ‘jeżeli’ i  zatwierdzamy enterem.

Po wybraniu funkcji JEŻELI i kliknięciu OK na powyżej przedstawionym oknie ‘Wstawianie funkcji’, zostanie wyświetlone poniżej pokazane okno ‘Argumenty funkcji’.
W okienku ‘Test_logiczny’ wprowadzamy C4>0, czyli jeżeli sprzedaż w 2013 była większa od zera to…
W okienku ‘Wartość_jeżeli_prawda’ wprowadzamy formułę na wzrost procentowy, który można wyliczyć TYLKO wtedy gdy sprzedaż w 2013 była większa od zera.
W okienku ‘Wartość_jeżeli_fałsz’ wprowadzamy -----, symbol ten ma być wyświetlany gdy nie jest możliwe obliczenie procentowego wzrostu.
Formułę zatwierdzamy kliknięciem w przycisk OK, po czym kopiujemy ją z komórki E4 do poniższych komórek tabeli.

Po skopiowaniu formuły do całej kolumny powinniśmy uzyskać poniższy wygląd tabeli.

Funkcja "ZAOKR".

Arkusz: ‘ZAOKR’

W Excelu jest wiele funkcji służących do zaokrąglania, funkcja ZAOKR() jest najczęściej używaną z nich.

Ma 2 argumenty:

- liczbę, którą będziemy zaokrąglać (lub adres komórki w której ta liczba się znajduje)

- ilość cyfr która ma być pokazana po przecinku (lub adres komórki w której ilość ta jest wpisana)

W poniższym przykładzie w komórce C5 liczba 1,23456789 została zaokrąglona do 2 miejsca po przecinku czyli do liczby 1,23.

 

Funkcja "MAX, MIN".

Arkusz: ‘MAX MIN’

Funkcje wybierają najmniejszą (MIN) lub największą liczbę (MAX) z podanego zakresu bądź zakresów.

Tekst i puste komórki nie są brane pod uwagę.

W poniższym przykładzie komórka C9 jest pusta, czyli jej wartość to 0, jednak jako najmniejsza wartość wybrana została komórka C13.

Zadanie podsumowujące.

Wykonaj.

1.    Otwórz nowy plik arkusza kalkulacyjnego.
2.    Wpisz do komórki A1 liczbę 5, a do komórki B1 liczbę 6.
3.    W komórce C1 umieść kolejno formuły umożliwiające policzenie sumy.
4.    Wykonane ćwiczenie zapisz na dysku.

Uzyskany efekt: