Les-brief Psychopathologie

Psychopathologie (uit het Grieks psyché geest en pathos pijn) is de leer van de psychische ziekte (geestelijk en psychologisch) of lijden of van de handelingen en ervaringen die kunnen wijzen op een psychische ziekte of handicap. Psychopathologie is een deelgebied van de psychologie en de psychiatrie. Waar de ziekte vooral de persoon betreft, kan het lijden op de persoon zelf en/of op de omgeving betrekking hebben.

...is de leer van de psychische ziekte (geestelijk en psychologisch) of lijden of van de handelingen en ervaringen die kunnen wijzen op een psychische ziekte of handicap.

Psychopathologie

Psychopathologie (uit het Grieks psyché geest en pathos pijn) is de leer van de psychische ziekte (geestelijk en psychologisch) of lijden of van de handelingen en ervaringen die kunnen wijzen op een psychische ziekte of handicap.

Psychopathologie is een deelgebied van de psychologie en de psychiatrie. Waar de ziekte vooral de persoon betreft, kan het lijden op de persoon zelf en/of op de omgeving betrekking hebben.

Binnen de psychopathologie spreekt men van ”normaal functioneren” wanneer er sprake is van een harmonische relatie tussen de persoon en zichzelf, de persoon en de andere, en de persoon en zijn omgeving. Wanneer iemand zich goed voelt, binnen normale sociale normen kan functioneren, correct kan reageren naar anderen, en de eisen van de omgeving aankan, is hij een normaal functionerend persoon. Daarin is een wat normale afwijking heel goed mogelijk. Angst, boosheid, woede, verdriet ... kennen we allemaal in meerdere of mindere mate. Soms is die afwijking echter tamelijk opvallend. Excessief zelfs. Dan hebben we het over abnormaal functioneren (of disfunctioneren).

Abnormaal gedrag is wat storend is in de relatie met zichzelf, de ander en de omgeving. Wordt dit gedrag extreem, dan wordt dit pathologisch genoemd.

Psychiatrie

Nader verklaard

Het woord psychiatrie is een samenvoeging van het Griekse psyche, wat ziel of geest betekent en iatros wat arts betekent (letterlijk dus: geneeskunde van de ziel). Het hoofddoel van de psychiatrie is 'het verlichten van psychisch lijden dat een gevolg is van psychiatrische aandoeningen en het vergroten van het psychisch welbevinden van de psychiatrisch patiënt en diens omgeving'.

Aha!; 'Geneeskunde'. Dat impliceert dat daar een 1 op 1 relatie bestaat met 'Ziek'. Want een ziekte kan/moet (soms) worden genezen. Een professioneel genezer is een arts. Bij een geestesziekte ga je dus naar een arts. Ter genezing. Het kan dus overgaan, je kunt er weer van herstellen. En indien je er niet van kunt herstellen is de geestesziekte dus chronisch en zal de behandeling zich daar op richten. In elk geval is de psychiatrie een academische wereld. En daaruit kun je opmaken dat de psychiatrie zich zoveel mogelijk beperkt tot het 'meetbare en conrecete'.

Daarmee nemen we in deze MBO+ dus direct en afscheid van de psychiatrie, want we leiden op voor de disciplines binnenbegeleiding en ondersteuning van mensen. Let op: Het kan natuurlijk zeker zo zijn dat jij in je Stage+ mensen ondersteunt bij wie (ook) sprake is van een psychiatrisch ziektebeeld en dat de persoon daarvoor onder behandeling is bij een arts.

Hmm. Wat nu? Hoef je er dan niets van te weten?

Soms wel! En daar weet je vanuit een vorige opleiding ook al wel het een en ander van, en ook 'hier' komen psychiatrische ziektebeelden nog met regelmaat aan de orde. Maar jij begeleidt de persoon in kwestie in zijn dagelijks leven. Net zoals je wel iemand kunt helpen met aan- uitkleden die zijn been heeft gebroken; je weet dat hij/zij niet zelf zijn schoen kan strikken maar je bent niet de chirurg die de breuk heeft hersteld. In die orde. Je hoeft niet te weten (niet per se tenminste) hoe de breuk is ontstaan, welk type breuk het is en hoe de herstelingreep heeft plaatsgevonden. Als je maar weet dat je de persoon niet mag/moet aanmoedigen zijn gegipste been toch te buigen om toch zelf schoenen aan te kunnen trekken..

Zo ook bij een persoon met een psychiatrische stoornis of ziektebeeld; je weet in zijn algemeenheid wat een diagnose (of vermoeden van) inhoudt en de do's en dont's die daarbij horen. Dat is 't. Je maakt het dus 'klein'(!); ipv groot. Vooral met dat laatste hebben begeleiders nog wel eens moeite terwijl het advies aan jou in deze lesbrief dus is: Stick to your topic. Jij bent geen schadehersteller.

Het spreekwoord luidt: Bij twijfel niet inhalen, laat je intern informeren. Aan alle organisaties en instellingen zijn inhoudelijk experts verbonden. In instellingen VG zijn dit overigens over het algemeen orthopedagogen: https://nl.wikipedia.org/wiki/Orthopedagogiek.

Psychologie

Nader verklaard

Het woord psychologie is een samenstelling uit het Griekse psychè), ziel en logos, woord, gedachte, rede – en is de academische(*) discipline die zich bezighoudt met het innerlijk leven (kennen, voelen en streven) en het gedrag van mensen. Zij doet dit over het algemeen door het volgen van de wetenschappelijke methode, maar in sommige gevallen doet zij beroep op symbolische interpretatie en kritische analyse.

Aha!

Het doel van de psychologie is het verwerven van kennis omtrent het doen en laten van dieren (in het bijzonder mensen), zowel in hun alledaagse omgeving als onder bijzondere omstandigheden. Met de opkomst van de gedragsgerichte stroming (behaviorisme) werd het object van de psychologie gereduceerd tot het uiterlijk waarneembare en meetbare gedrag.

En daar was bepaald niet iedereen het mee eens. Want zo stelden anderen: Het innerlijke van mensen laat zich niet altijd objectief (dus academisch) registreren. Subjectiviteit mag -moet dan zelfs- worden toegelaten. En daar ontstaat dus een kenmerkend verschil tussen psychiatrie en psychologie. Psychiatrie is strikt acadamisch en laat zich niet in met 'vermoedens' terwijl in de psychologie wel ruimte is voor 'aanname' en begrijpen. In de psychologie is over het algemeen ruimte voor 'de ziel' en 'gemoed'. En die is niet meetbaar, niet onomstotelijk te diagnosticeren.

! En dan nu DE grote onthulling voor je waarschijnlijk: IEDEREEN mag zich psycholoog noemen. We zouden het je niet aanrader, maar het MAG DUS WEL. En het is eigenlijk ook wel logisch. Huh?

Ja, het is logisch omdat 'de psychologie' dus deels is gebaseerd op letterlijke kennis maar ook gebaseerd is op begripsvorming over het innerlijke, de ziel, en vermoedens over oorsprong van gedragingen. En, tja, in dat domein mag iedereen zich vrijelijk begeven en zichzelf tot deskundige (dus psycholoog) benoemen.  

Orthopedagogie

Orthopedagogie

De orthopedagogiek betreft een specialisatie die zich richt op de behandeling van mensen met een mentale en/of fysieke beperking en mensen die zich in een problematische leer- of opvoedingssituatie bevinden.

In instellingen waar studenten van iSWWS hun stage doorlopen is vaak ook een (of meerdere) orthopedagoog verbonden. De orthopedagoog is de functionaris die formeel of informeel de inhoudelijk eindverantwoordelijke is en/of de instellingsexpert. Hij/zij wordt veelal betrokken bij het opstellen, uitvoeren en evalueren van ondersteuningsplannen en (problematische) ondersteuningssituaties. Grotere instellingen werken vaak met een eigen (of 'ingehuurd') expertisebureau waarin meerdere orthopedagogen werkzaam zijn met allen hun eigen verbijzonderde expertise.

De taak van de orthopedagoog is een behandeling te (laten) bieden aan mensen met een ontwikkelingsproblematiek. Een orthopedagoog heeft een bachelor in pedagogiek afgerond en een master in orthopedagogiek. Orthopedagogiek is dus een specialisatie in het wetenschappelijk onderwijs. De orthopedagoog is bevoegd om onderzoeken te doen en betreffende problematiek of ontwikkelingsafwijking vast te stellen. Instellingen en organisaties hebben in hun missie en visie vaak opgenomen staan dat zij de persoonlijke ontwikkeling van clienten voorop stellen, deze aanmoedigen en faciliteren. Voor waar het betreft instellingen VG is dit extra logisch; in bijna alle gevallen gaat het dan primair om clienten met een ontwikkelingsachterstand. Om die ontwikkelingsachterstand te verkleinen moet sprake zijn van een omgeving waarin kan worden (aan)geleerd. 

 

 

 

Het een sluit het ander niet uit

Het een sluit het ander niet uit

In deze les-brief zijn achtereenvolgens de psychiatrie, psychologie en orthopedagogiek aan de orde gekomen.

De psychiatrie is helend-genezend gericht. De psychologie is deels gericht op herstel maar ook op begrip/begrijpen en 'begeleiden van'. Orthopedagogiek richt zich op het (aan)leren (vanuit de ontwikkelingsachterstand.

Vanzelfsprekend sluit het een het ander niet uit. Mensen met bijvoorbeeld een langdurig psychiatrisch ziektebeeld (dan ook wel genoemd: stoornis) kunnen als gevolg daarvan op een gegeven moment ook vertraging oplopen in hun ontwikkeling; bijvoorbeeld op het vlak van persoonlijke vorming.

Om nog een stap verder te gaan; niet zelden is er ook een verband tussen het een, en het ander. Neem 'Borderline'. Via de link hier onder kom je op een pagina met een beschrijvende definitie van Borderline.

Tijdens het lezen kun je opmaken dat de primaire diagnose een psychiatrische is, maar dat ook zeker sprake is van problematiek met het 'innerlijke' (psychologie) en met ontwikkelingsachterstand(en).

http://www.e-psychiater.nl/psychiatrie/persoonlijkheidsstoornissen/borderline-persoonlijkheidsstoornis/